กลับมาแล้วค่า ปล่อยให้บล็อกร้างเพราะแอบซุ่มสอนศิลปะเด็กๆ อยู่พักใหญ่และก็ฝังตัวอยู่แต่เฟสบุ๊ค พ่อแม่ผู้ปกครองและคน(เพิ่ง)รู้จักหลายคนสงสัยว่าปอยเป็นใคร ไม่เคยเห็นหน้า ทำไมมาเปิดโรงเรียนสอนศิลปะแถวบ้านนอกเช่นนี้ แล้วเมื่อไหร่จะรวย ฯลฯ

       เหตุผลมันมีอยู่ว่า....."ป่วยเป็นโรคเกี่ยวกับประสาทตา" อ.หมอและหมอหาสาเหตุไม่เจอ สูญเสียการมองเห็นค่ะ วินาทีแรกที่รู้ว่าจะกลับไปเป็นช่างอาร์ต(เรียกเท่ห์ๆ ว่ากราฟิกดีไซน์นั่นแหล่ะ) ไม่ได้อีกแล้วใจมันเศร้ามาก มีโรงพิมพ์อยู่ดีๆ ก็ถอนหุ้นออก เลิกกับแฟนที่กำลังนอกใจ แทบบ้า ได้แต่คิดชีวิตจะทำอะไรต่อไป สิ่งแรกที่คิดได้คือกลับบ้าน รักษาตาด้วยความท้อแท้อยู่เกือบ 1 ปี ตามสัญชาตญาณเมื่อมนุษย์อยู่เฉยๆ มืดมนนานๆ มันก็ต้องหาทางออกให้ตัวเองจนได้ล่ะค่ะ ในเมื่อเราก็ยังมีความรู้ มีประสบการณ์ เรื่องอะไรจะปล่อยให้มันมืดบอดไปตามโรค ตะโกนบอกตัวเองดังๆ "ฉันจะป่วยไม่ได้" ก็เลยเปิดบ้านที่มีพื้นที่พอประมาณ เกิดโรงเรียนคิดสนุก อาร์ตสคูล ขึ้นมา

       จากที่ไม่เคยสอนเด็กก็ค่อยๆ กลายเป็นที่รู้จักของเด็กๆ จากที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักของคนในหมู่บ้านเพราะมัวไปเรียนไกลบ้าน ทำงานต่างเมือง จนทุกวันนี้ปั่นจักรยานไปไหน ใครๆก็ทัก การสอนศิลปะเป็นอาชีพที่เงินทองไม่ได้เยอะอะไรมากมาย แต่ถ้าเราได้ทำในสิ่งที่มีความสุข ทุกอย่างก็ไม่ใช่ทุกข์อีกแล้วค่ะ ช่วงชีวิตช่วงนี้มีความสุขมากค่ะ สุขกว่าตอนอยู่กรุงเทพฯ เยอะเลย

"นักคิดตัวน้อยแคมป์" เมื่อปิดเทอมที่ผ่านมาสนุก โหด น้ำตา ครบรสค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

เป็นกำลังใจให้ค่ะ
กรุณาติดต่อกับด้วยน่ะค่ะ
ต้องการปรึกษาคุณในเรื่องตาค่ะ
08-91845883

#2 By Stikcer (114.128.150.20) on 2010-06-29 21:09

สวัสดีคุณครูconfused smile

#1 By wesong on 2010-06-26 21:01